خدایا خسته ام از ادم هایت از دنیایت ک کمرم را شکسته 💔 نازایی مثل سرطان میمونه اگ خوب بشی ک هیچی اگ نشی کم کم جون میدی روز ب روز ضعیف تر میشی و در اخرش هم میمیری 🙂🖤 ولی من زنده ام نفس میکشم اما مردم وقتی تو خونه تنهام ساعت ها ی گوشه نشستم هیچ کس نیست باهام حرف بزنه صدام کنه یا حتی ی بچه هم نیست ک بی ادبی بکنه من بگم بشین مامانم اذیت نکن حتی ی بچه هم نیست ک بخوابونمش ساعت ها نشستم تو خونه ب در دیوار نگا میکنم انگار خونم تنگ تاریک دق میکنم توش انقدر دلم میخواست پستونک شیر پیمانه تو خونم بود رو کابینتم انقد دلم میخواست لباسای بچم تو کمدم بود شبا ک میخوابوندمش صدا تلوزیون کم میکردم بیدار نشه یا براش ابجوش شیر میزاشتم کنارم ک شب بیدار شد سریع بدم زیاد اذیت نشه انقد دلم میخواد ساعت ها رو پام تکونش بدم تا اخر خوابش ببره اما باباش بیاد لامپ اتاق روشن بکنه بیدار بشه میدونی هر بچه ای ک خونم میاد میگ اسباب بازی ندارین انقد دلم میشکنه .... ک نگو من برا کی بخرم ی بار ی جایی رفتم تو جمع تو بغل ی خانم نوزاد بود من ب محض احوال پرسی خواستم برم کنارش بچش فقط چند دقیقه بردارم گرف بچش پوشوند صورتش اون طرفی کرد همونجا صدای شکستن قلب خودم شنیدم!! خدایا درد میدی درمانم بده لعنت بر نازایی لعنت .....🖤😞
بستن
