همه میگن ناامید مشو..میدونم گناهه ناامیدی ولی از صب تا شب بدون هیچ کاری تغییری دلخوشی...چه میمونه برا ادم...سوره مریم نوشتم چهل روز ابشو خوردم...احزاب و نور هم نوشتم...طاها زیارت عاشورا...ال یاسین کسا...صلوات هر چه بگی خوندم...مزمل ذاریات..دیگه نای چله گرفتن ندارم عزیزم
ببین منم همه ایناروگفتی انجام دادم وقتی ناامیدمیشدم اجیم بهم امیدمیدادسوره مریم هرشب بخون بگوبه نیت هرچه زودتربختم بازشو سوره یاسین هم هروزبخون، بعدهمیشه به مسجدمحلتون برواگ شهرتون کوچیکه هم آرامش بخشه هم ازافسردگی وموندن توخونه میای بیرون واهمه مهم تردوست واشناپیدامیکنی روابطتان بااطرافیان چگونه هست؟ میتونی بری تهران خوابگاه بگیری اونحاکاربکنی اجازه میدن بهت!؟
یکی ازبستگان مادریم متولد67بودتو16سالگی عقدبدطلاق میگیره بعدتاخوددکترادرس خوندنه کارپیداکردن شوهرکرددرصورتی ک اونجا16تا18ازدواح میکردن خلاصه توشهر کوچیک زندگی می کردپدرومادرشم ازدست دادت وتنهارفت تهران خوابگاه گرف اوجا بهش کسی معرفی کردن طرف توالمان بودخلاصش عقده الان، میخام بگم گاهی بایدخودمون تلاش کنیم برای بیشتردیده شدن ومکانتوعوص کن وقتی خاستگارنداری
عزیزم خانواده من گوششون به این حرفها بدهکار نیست یه برادر دارم حالم ازش بهم میخوره جلومو تو هر کاری گرفته...اختیار همه چیزمو گرفته...خودشم ازدواج نمیکنه بره...تا بره هم دیگه من پیر شدم...خلاصه خیلی بدبختم خیلی دعام کن فقط
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستتاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
