بچه‌ها بیایید بشینید باهم چند کلمه حرف حساب بزنیم.
به نظرم راز اصلی در جسور بودنه ...
اینکه سر به هوا باشی و نگات تمام مدت مثل یه بچه به بادبادکت باشه.
ممکنه بخوری زمین، پات زخم بشه، لباست گلی بشه.
دیگران نکوهشت کنن و بگن وای چقدر سر به هواست ...
ولی اون بادبادک رنگی راه رو بهت نشون میده.
از میون آبیِ آسمون، توی دل باد و ابر رد میشه و تو با یه نخ به کل آسمون و ابر و خورشید و نور و معجزه وصل میشی.
راز اصلی در جسور بودنه. که این جسارت مثل یه اره‌ی خیلی برنده تمام غل و زنجیر ها رو ازت باز می کنه.
سبک میشی و دنبال بادبادکت می دَوی.
شک نکن راز اصلی در جسور بودنه ؛)
حالا بهم بگو، چه قدر جسوری؟ و چجوری جسوری؟
