پدرشوهرم فوت کرده و همه شهرستانیم حالا جمعه هم قراره تهران مراسم داشته باشیم و فردا برمیگردیم ولی واقعا دیگه ظرفیتم پر شده خسته شدم از بودن بین خانوادهی شوهر
شوهرمم که اصلا انگار نه انگار من وجود دارم
دیگه اصلا واسم مهم نیس که باباش مرده رفتیم خونه دیگه اصلا بهش محل نمیذارم
چون الان به خاطر داغدار بودنش نیست همیشه بین خانوادش به من بی توجهی میکنه خیلی ناراحت و دلتنگم کاش آدم بود میفهمید چی میگم
درکت میکنم چی میگی خانواده شوهر خیلی انرژی منفی میدن
خدارحمتش کنه میگذره ناراحت نباش
اخ که چقدرمیفهممت چقدرمثل توام قبل باباش همه زندگیش مادروخواهرش بودن بعدباباش که دیگه وضع من معلومه دلم میخواد فقط ازشون دوربشم برم یه جای دور دور نبینمشون حالم ازخودم که وسط اینا گیرکردم بهم میخوره
دقیقاااااااااااااااااا همیشه ام ازش میپرسم میگم واقعا چرانموندی کنار مادروخواهرت فک کن قبل پدرشوهرم هرجا میرفتیم این ننه وخواهرش بودن تونامزدی خواهرشو وسطمون میخوابوند الانم که باباش فوت شده دیگه نگم برات منتظرم شنبه بشه گورمو گم کنم یه هفته برم خونه مامانم بفرستمش وردل ننه وخواهرش اونروز توماشین خواهرش میگف تو چراچیزی برای من هرروز نمیخری سررات بیاری قبلا مجرد بودی تودستت یه چیزی میگرفتی برام میوردی هرروزمنم گفتم خوش به حال تو لااقل اونموقع هرروز برات خرید میکرده ازوقتی ازدواج کرده هروقت گفتم گفته ندارم یه بارم صبح بود میخواستیم بریم سرخاک باباشون خواهرش تو صورتم نگاه کرد گف چراتو بایدهمیشه باماباشی
