"شده آیا به کسی عاشق و دلبسته شوی؟
مبتلای غم او گشته و وابسته شوی
شده تشویش سراپای تو را سست کند
نم نمک ذوب شوی لایق و شایسته شوی
بدَهی دین ز کف و وعده و پیمان شکنی
در ارادت ، مَثَلِ گنج چو در بسته شوی
تا سحر برسر محراب رُخش سجده کنی
در تمنای عبور از گذرش خسته شوی
شده آیا بکنی از ته دل مویه چو من
همنشین غم و با اشک تر آهسته شوی
شده ازاو چو پیامی برسد مات شوی
یا نیازت به لب آری و چو گلدسته شوی
چشم دل مانده به فرسنگ ترینِ فاصله ها
به صفای دل او عاشق و وارسته شوی
چون کبوتر به حریم حرمش دور زنان
در طواف غزلش مانده و پیوسته شوی
یاچومن در پی این ثانیه ها همچو غزل
مثل یک راز براین مصرع برجسته شوی"
