یه موضوعی ذهنم رو مشغول کرده دیشب داشتم چندتا کلیپ فیلم قدیمی می دیدم یکیش فیلم سرسپرده ایرج یاوری سال ۵۶ با خانم امل ساین
یه موضوعی من رو برد تو فکر واقعا با چ رویی این خانمهای هنرپیشه قدیمی هر روز تو بغل یکی دیگه بودند تازه این فیلم به نسبت اکثر فیلمهای فارسی قدیمی بنظرم خیلی فیلم سبک تری و امروزی تری بود حداقل کافه نداشت . ولی کلا سینمای اون زمان رو نگاه میکنم خیلی سخیف و مستهجن بوده اون موقع ها هند هم زمان فیلم میساخته ولی اونها اتفاقا اون زمان فقط رقص و آواز داشتن که اونم باعث زیبا ترشدن فیلم میشده . من فیلمهای که همزمان با قبل انقلاب ما ساخته شده هندی دیدم مستهجن نبودن شاید الان بد شدن .
ولی فیلم فارسی خیلی فیلمهای چیپی داشتیم یه دونه سلطان قلبها خوب بود . شیک بود. همون قیصر که میگن پشت صحنه دو نخوندین چ تجاوزهای توش نشده فیلم های اون زمان بد بودند خانمها که دیگه فقط لوند و یه مایو تنشون بوده انگار یه روسپی به طور زنده ازش داشتن فیلم گرفتن . به نظر من جایگاه روسپی از مثلا هنرمند خانم اون زمان بهتر بوده حداقل تو خفا انجام میداده نه جلو دوربین و هزار نفر دیگه اصلا
