یه حسی بین بریدن از زندگی بی حسیم نمیدونم درکم میکنید یانه. الان میگم میخندم یه ربع بعد بغض میکنم. منی ک قبلا خودمو خیلی دوست داشتم الان حالم از خودم بهم میخوره.
فقط بخاطر بچم اون تموم دنیامه. وگرنه از شوهرم جدا میشدم. همش شخصیتمو خورد میکنه همش فوش میده بهم همش داد میزنه. من دوساله یه جمله محبت امیز ازش نشنیدم. نمیدونم این دلایل برای دل زده کردنم از این زندگی کافیه یا نه ولی من نمیتونم دیگه هی بهم میگن مگع شوهرای مردم بهترن ولی خب من اصلا به اونا کاری ندارم من فقط حال خودم خیلی بده
خب جدا شو
امان از بددهنی
بنظر من کاملا حق داری دلزده باشی
در گریختن رستگاری نیست
بمان و از خودت چیزی بساز که نشکند🌱
امیدوارم بزودی دلت آروم بشه..
اگر میشه با همسرت صحبت کن آروم و منطقی.بهش بگو بخاطر بچمون دست از این کاراها بردار تو روحیه و آینده بچمون تاثیر داره. یا اگر میشه ببرش مشاور.
در مورد خودت هم خوابت رو تنظیم کن.ورزش کن. کتاب بخون. پادکست ها و فایل های آرامش بخش گوش بده. آهنگ شاد زیاد گوش بده واقعا تاثیر داره. مشاور هم اگه شرایطش رو داری برو
بخاطر بچه ات قوی شو ، بجنگ با زندگی
خدانکنه حالا خوبه شما حداقل بخاطر بچه ت کوتاه میای مامان من اغلب سر اقوام خودش دعوا درست میکرد . واقعا اون روزا خیلی تو روحیه تاثیر گذاشته یبچگی داغون تجربه کردم
امیدوارم شوهرتون بیاد مشاوره یا حداقل یاد بگیره بدون داد مشکلش حل کنه چون آینده بچه تون میشه من
بخدا وقتی میرم مطب روانپزشکم اغلب هم سن خودم یا حتی کوچیک تر میبینم
ک البته خیلی هاتون ب دلایل دیگه میان ولی افسردگی بدترین چیز دنیاست
