درسته عزیزم میدونم شرایطش سخته واقعا خیلی سعی میکنم درکش کنم اما ی جاهایی کم میارم و بریدم منم….هرچی میشه میگم بابات بود جرئت نداشتی اینو بهم بگی یا اینجوری رفتار کنی دیگه جفتمون هم غصه داریم هم فشار رومونه ولی مادرم خواهرام تمام اطرافیانم کلا همش میگن تو باید درکش کنی انگار از اینکه همه ب اون حق میدن ی جورایی ناراحتم و منم زود عصبانی میشم 🥺🥺🥺😭
نمیدونم اخه چقدر و تا چند وقت باید کوتاه بیام از روزی ک پدرش فوت شد همسرم میگفت تا چهل روز فقط تحملم کن قول میدم باز برگردم به حالت قبلم تو کمکم کن کنارم باش من خیلی تنها شدم…. درسته ک تو همون چهل روزم چند بار کم اوردم و بحث کردیم اما الان ک هفت ماه شده نه اون ادم قبل شده نه من و همه چی بدتر و بدتر و بدتر داره میشه🥺🥺😭💔دلم میخواد کنارش باشم و بهش ارامش بدم اما انگار زیادی موفق نیستم