خوب اشتباه کردی هیچی نگفتی!وقتی بدی ای در حقت میشه همون موقع باید واکنش نشون بدی!واکنش منطقی
نه که جمع کنی بعد سر یه چیز الکی بگی دیگه جا ندارم.طبیعی هم هست جا نداشته باشی و یهو سرریز شه.اینم اشتباهه تو زندگی.درون خودتو پر از حس های منفی و بد میکنی تا وقتی دیگه سرریز شه!!!!!!!
الان شما قهر کنی یا نکنی نه به من چیزی اضافه میشه نه کم
و نه برام مهمه حتی زحمت تایپ رو هم به خودم دادم بلکه نظرم روت تاثیری بذاره
من سر چیزای الکی خودمو ناراحت نمیکنم و خواستم اینو ازت بخوام که اجازه نده هر کسی بهمت بریزه.درواقع خواستم بگم آرامشتو وابسته به حرفای بقیه نکن
هر حرفی که زده میشه منظوردار نیست اگرهم باشه منظورش شما نیستی اگر هم باشه ببین طرف ارزش داره بابتش ناراحت بشی یا نه
دقیقا یه دوست مثل شما دارم.تمام مدت در حال خودخوری از رفتار بقیه یا منظور پیدا کردنه.به خدا همسنیم.دوست دوران مدرسمه.اما انگار ۱۰ سال از من بزرگتره کاملا خودشو درگیر حرفها وکارهای بقیه میکنه و میگه زودرنجم.الانم که ازدواج کردیم شرایطش بدتر شده البته به تازگی بعد کلی اسیبی که به خودش زده پیش روانشناس میره.فقط وفقط چون حس کردم مثل دوستمی دلم خواست باهات صحبت کنم و ازت بخوام رو این زودرنجیت کار کنی وگرنه مثل بقیه تاپیک ها فقط میخوندم و رد میشدم