بچه ها حتما شنیدید میگن مرنج و مرنجان
من تو قسمت مرنجش مشکل دارم
دلم میخواد هیچی ناراحتم نکنه واقعا و برام مهم نباشه اصلا
چجوری میشه نه به چیزی امیدوار شد نه از چیزی ناراحت؟
چیکار باید بکنم؟
نمیدونم چون خودمم زرتی گریه میکنم
هرکس هر حرفی بهت زد تو دلت بگو قرص ولش کن میخورم بعد اب دهنتا قورت بده بگو بیخیال بامن نبود باخودش بود من انقدر خوب هستم ک هرکس هر حرفی بزنه از حسادتش نسبت بمن بدم بیخیال باش
هیبیی
همچی زندگی چپ و راستت میکنه ک خودبخود پوست کلفت میشی
اگه فقط خودت واسه خودت مهم باشی کم کم پوست کلفت میشی
با اونا که می دونی زبونشون نیش داره نشین دوری دوستی کن که اصلا لازم به حرف زدن به غیر احوالپرسی باشه
اونایی هم که مجبوری تو ذهنت آماده باش واسه حرفاش اینطوری میدونی این آدم مرض داره
گاهی اوقات محل نده گاهی وقتا جواب بده اونم مودبانه
بستگی به طرف داره مثلا من سن بالاها رو یا جواب نمیدم یاهم مودبانه جواب میدم فقط نباید سریع به هم بریزی
کوچکتر از خودم رو هم که میگم این عقلش نمیرسه وباتاسف نگاش می کنم کلا معاشرتم با مردم در حد احوالپرسی و حرفای روزمره است ادمای سمی رو تا جایی که شده حذف کردم
من قبلا خیلی برونگرا بودم
الان دقیقا برعکس شده،درونگرام و کمتر ارتباط میگیرم با مردم
درحد لزوم اکثرا ارتباط دارم
ولی خواه ناخواه در آینده ی نزدیک مجبورم با آدمای زیادی تو اجتماع ارتباط بگیرم و قابل اجتناب نیست متاسفانه
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
