رمم سوخته

چه دروغ عجیبی بود اینکه گفتند همه چیز میگذرد،اما بعضی چیزها از آدم نمی گذرند.بعضی درد ها نمیروند،فقط آن قدر ساکت می شوند که خیال میکنی درمان شده ای.بعد یک شب،درست وقتی همه چیز آرام است،برمیگردند و چنان گلویت را می فشارند که میفهمی تمام این مدت، درد فقط منتظر فرصتی بوده است تا دوباره خودش را به تو ثابت کند.🙂💔

چه دروغ عجیبی بود اینکه گفتند همه چیز میگذرد،اما بعضی چیزها از آدم نمی گذرند.بعضی درد ها نمیروند،فقط آن قدر ساکت می شوند که خیال میکنی درمان شده ای.بعد یک شب،درست وقتی همه چیز آرام است،برمیگردند و چنان گلویت را می فشارند که میفهمی تمام این مدت، درد فقط منتظر فرصتی بوده است تا دوباره خودش را به تو ثابت کند.🙂💔

چه دروغ عجیبی بود اینکه گفتند همه چیز میگذرد،اما بعضی چیزها از آدم نمی گذرند.بعضی درد ها نمیروند،فقط آن قدر ساکت می شوند که خیال میکنی درمان شده ای.بعد یک شب،درست وقتی همه چیز آرام است،برمیگردند و چنان گلویت را می فشارند که میفهمی تمام این مدت، درد فقط منتظر فرصتی بوده است تا دوباره خودش را به تو ثابت کند.🙂💔

چه دروغ عجیبی بود اینکه گفتند همه چیز میگذرد،اما بعضی چیزها از آدم نمی گذرند.بعضی درد ها نمیروند،فقط آن قدر ساکت می شوند که خیال میکنی درمان شده ای.بعد یک شب،درست وقتی همه چیز آرام است،برمیگردند و چنان گلویت را می فشارند که میفهمی تمام این مدت، درد فقط منتظر فرصتی بوده است تا دوباره خودش را به تو ثابت کند.🙂💔

چه دروغ عجیبی بود اینکه گفتند همه چیز میگذرد،اما بعضی چیزها از آدم نمی گذرند.بعضی درد ها نمیروند،فقط آن قدر ساکت می شوند که خیال میکنی درمان شده ای.بعد یک شب،درست وقتی همه چیز آرام است،برمیگردند و چنان گلویت را می فشارند که میفهمی تمام این مدت، درد فقط منتظر فرصتی بوده است تا دوباره خودش را به تو ثابت کند.🙂💔