ک شوهرم ۶ صب میرفت ۱۰ شب میومد بچه نداشتم تک و تنها تا لنگ ظهر میخابیدم شوهرم اون موقع خوش اخلاق بود ولی الان کار نداره همش خونس بچه مم اضافه شده از ۸ صب سرپام شوهررممم ک اصلا اعصاب نداره بددهن شده رو اعصابش بری میزنع
وقتیم خونس همش خوابه
یادمع همش گله داشتم اون اوایل ک چرا هیچ وق خونه نیستی چقدر بی عقل بودم
الان از خدامع بره بیرون من ی نفس بکشم
در کل زندگی همینه
درست همون لحظه ای رو که فکر می کنی چقدر بد هست و در موردش غر میزنی یه روزی آرزوشو داری
زندگی همینه
صبور باشع این روزا هم میگذره
بیشتر شاکر خدا باش از این روزا ناله نکن زودتر رفع بشع
خیلی بد مرد تو خونه باشه انگار یه مهمون غریبه داری
الان دیر نشده قدر زندگی تون بدونین سالم هستین 3 نفرت ن خدا بهتون بچه داده و بچه سالم از خود خدا بخواه مجدد شوهرت کار پیدا کنه
لحظه زندگی کرد
چرا دنبال کار نمیره؟
خرج ازکجا میارید؟
