هیچ عشقی
در غبار غم زل نمیزند
فقط خفه میشود...
در شهر من
دستان ِ شب ِ تار را
یکی یکی شمردم
خالی از روز بود...
و تهی از ابعاد ِ روشنی
اما پر از برف بود
که نفس های آخر را
می کشید ...
نفس هایی که روزی
بیصدا فریاد می زد...
و
یک قصه را سربسته
به آغوش زمین
می سپرد
تا در آرامش بخوابد....!!!
