نمیدونم انگار عیبه بچه طلاق بودن
تو فامیلم چیزی حسابت نمیکنن
من با مامانم زندگی میکنم
خیلی ام اتفاقای بدی تو زندگیم افتاد
اینکه از بچگی محبت پدر نداشتم
اینکه یکی نیست که بهش تکیه کنم
خیلی ناراحتم میکنه
تو فامیلمونم خیلی پشتمون چیزی میگن
من متوجه میشم چیا میگن
کاش منم یه خانواده عادی و نرمال مثل همه داشتم
حسودیم میشه به همچین کسایی
غلط کرده هر کی هر چی میگه
تاپیکای دختر گرانبها رو بخون
پدرت رو نمیبینی اضلا؟
والا ما هرچی ضربه خوردیم از اونایی بود ک بچه طلاق هم نبودن بی شرفهای بی خانواده
عزیز دلم
همه قرار نیس مث هم باشن
والا یه دوره زمونه ای شده که طلاق انقد زیاده کسی بد نمیدونه
ببخشید ببخشید اما فامیل گوه میخورن
اشکال نداره . هرکسی یه چیز برای غصه خوردن داره. به جاش سعی کن خودت اونقدر قوی باشی و پیشرفت بکنی چه تو درس چه اجتماع و شغل که همونا حصرت بکشن.
اونایی که این مدلی رفتار میکنن لیاقت خودشونو نشون میدن.
بخاطر همینه ک عین اسیر زندگی میکنم و طلاق نمیگیرم..فردا دخترم همه ی این حسرتا رو داره و از چشم من میبینه ولی بدون مادر تو خیلی قوی تر از مامانای بقیه س
غلط کردن ..به تو چه ربطی داره که مدر مادرت از هم طلاق گرفتن...بهشون اهمیت نده واسه خودت زندگی کن ...یجوری زندگی و کنو به هدفت برس که همه تو کفت بمونن
ببین روان تو سالمتر از خیلی بچه های دیگه فامیله چون اونها پدر و ماد. عین سگ و شغال میپرن اما جدا نمیشن که مردم نفهمن حرف فامیل برات مهم نباشه ظاهر زندگی دیگران را باباطن زندگی خودت مقایسه نکن
