_پناهِ من نباش،نزار بهت تکیه کنم
+چرا؟!
_بعد وقتی که بری، من میمونم و تیکه های
شکسته روحی که دیگه هرگز نمیتونه سرپا وایسه
_چرا ساکتی؟!
+متاسفم..!
_میخوای بری؟!
+نه آبی،من رفتنی نیستم
من رو ببخش که وقتی این قدر زخم میخوردی و
شکسته بودی کنارت نبودم تا زخم بالت رو ببندم
نبودم تا شاید درمون دردات باشم
ببخشید که همیشه دیر میرسم عمرِ من..
t.. ببخشید کوچولوم
