باسلام و تشکر. دختری ۲۲ ساله هستم حدودا ۲.۳سال با آقایی آشنا شدم ایشون ۳۲ سالشونه چ از لحاظ رفتاری و ظاهری بسیار آپدیت تر از سنشون هستن خیلی همراه و حامی و صادق و مهربون هستن و مستقل هستن از لحاظ درآمد وماشین و .... و منو به شدت دوست دارن از لحاظ خانوادگی هم به هم شباهت داریم و تا الان مشکل خاصی باهم نداشتیم و حتی اختلافی هم پیش میومد قابل حل بوده... بعد از ۱ سال آشنایی قصد هر دو جدی بود و من باوجود خانواده سختگیر و تعصبی و حساس رو مسائل دوست پسر و ... این مسئله رو مطرح کردم با مادرم شدیدا مخالفت کردن گریه و دعوا و هرچیزی ک فکرش رو کنید و گفتن حتما باید کات بشه اختلاف سنی دارید و دوست بودید آبروی مارو میبری.....ولی واقعن همدیگه رو دوس داریم تا حالا هیچ مشکلی از لحاظ اختلاف سنی نداشتیم باهم خانواده ایشونم در جریانن و موافق ارتباطمون هستن ...حالا بعد ۱ سال دوباره قراره ایشون به پدرم زنگ بزنه و باهاشون صحبت کنه پدرم هم شدیدا تعصبی و حساس هست ولی کمی از مادرم نرم خو تر و آرام تره مادرم پارسال حتی حاضر نشد با ایشون آشنا شه چ برسه صحبت کنه فقط راجبشون بد صحبت کرد (آقا خیلی بلدن آروم و صبور و متین صحبت کنن با پدرم)... بنظرتون حرکت منطقی ای هست؟ چجوری باید باهاشون صحبت کنیم؟ اگه مستقیم مادرشون زنگ بزنه به مادرم،قطعا مامانم میگه نه
من برای دخترم که امسال کنکوریه خیلی آکادمیها رو بررسی کردم، آکادمی مهر رو هم دیدم، چیزی که برام جالب بود تعداد زیاد رتبههای برترشه. ظاهراً رکورددار بیشترین تعداد رتبههای برتر کشوره.
گفتم اینجا هم معرفی کنم شاید به درد مامانهایی بخوره که بچهشون کنکوریه 🌱