بچه ها من ۱۵ سالمه از بچگی با یکی از فامیلامون دوست بودیم خیلی دوسش داشتم ولی از ۷ سالگی به بعد مثل قبل صمیمی نبودیم من حدودا ۹ سالم بود که دوباره دیدمش ولی مثل قبل نبودیم از اون موقع همش بهش فکر میکنم از دیگه ۱۳ سالم بود با خودم گفتم روش کراشم گفتم زود گذره حالا ۵ سال میگذره میخوام ۱۶ ساله شم ولی الان روش کراش ندارم بد جور عاشقشم هیچ بهونه ای برای خودم ندارم که عاشقش نباشم ....
چیکار کنم؟!
به نظرم به اول مهر فکر کن که دوباره باید مشقاتو بنویسی
ول کن تروخدا
احتمال زیاد تا ۳ سال دیگه این عشق از بین میره . منم از ۱۲ تا ۱۶ سالگیم شدید عاشق یه نفر بودم که از بین رفت کم کم
خییییییلی زود عاشق شدی ...غمی نیست پیرمیشی یادت میره
شاید اگه از بچگی مشقاتو مینوشتی کار به اینجاها نمیکشید:/
منم همسن و سال تو بودم همینطوری بودم کم کم یادت میره به این روزات میخندی
درکت میکنم
احساست طبیعیه
ولی سعی کن خیلی درگیرش نشی، یه مدت بگذره احساساتت و منطق فکریت تغییر میکنه و به احتمال زیاد احساس عشقی که الان داری برات کمرنگ میشه و از بین میره، فقط سعی کن خیلی درگیرش نشی تا بعدا بتونی با عقلت برا زندگی تصمیم بگیری
عشقای این سن موندگار نیست گذشته بد واسه خودت نساز که بعدا پشیمون شی اونم چی فامیلللل طبق تجربه و چیزایی که تو اطرافم دیدم دارم بهت میگم منم خیلی عاشق بودم ولی آخرش با یکی ازدواج کردم که پول دار تر و مهربون تر باهام رفتار میکنه همه چی عشق نیست مشغله نساز واسه خودت از الان
بچه ها من دنبال عشق و عاشقی نیستم با معدل ۱۹.۹۷ تجربی قبول شدم و با معدل ۱۹.۴۵ به پایه ی یازدهم میخوام برم خودمم میدونم اینا احساسات نوجوونیه من یک دختر مستقل هستم و خودم آینده ی خودم هستم نه یک نفر دیگه فقط ازشما راه حل خواستم برای اینکه بهش فکر نکنم
