من یه آدمی ام اصن بی حوصله ینی یکی بم بگه سلام هزار حرف بهش میزنم غر غرووووو ام تا دلت بخواد
ینی نگا یکی بم بگه بالا چشت ابرو من باید جرش بدم تا آروم بشم دست خودمم نیست انقد جور نیستم با آدما همه پشت سرم میگن خودشو میگیره فلان بمان.... ولی بخدا اصن انجور آدمی ک فک میکنن من نیستم🥲همیشه حرف حرفه خودمه و حتما حرفمو باید عملی کنم هرکی هم هرچی بگه اصن مهم نی برام حتما باید حرفم رو عملی کنم مثلا مدرسه که میرفتم انوقتا موقعه امتحان ها ترم لج میکردم با مامانم چون بهم میگفت درس بخون من درسم رو نمیخوندم و بدون اینکه برام مهم باشه خوشحال میرفتم امتحانم رو میدادم و بعدش تجدید میشدم:\مثلا هرچی مامانم بم میگفت یا هرکسی دیگه من برخلاف اون حرفش رو انجام میدادم (الانم همینجوریم)
بسیار بسیار لجبازم ولی خب دوستان مغرور نیستم ک بگید حتما مغروری
بعد همین چند ماه پیش پسر عموم ک همسن خودمه امدن خونه مون بعد رفتیم پارک تو پارک بودیم از پشت صدام زد برگشتم بهم گفت اخلاق سگیت رو دوس دارم همین جور بمون با یه نیش خندی گفت بهم برخورد ولی مهم نبود واسم بهش فک نکردم
بعد انوقت هیچکسی این اخلاق من رو دوس نداره😆
خلاصه .... دوس ندارم اینجور باشم از نوجونیم تا الان اینطور آدمی ام چیکار کنم بهتر بشم؟لطفا:)
