درود.
با یکی از همکاران صحبت میکردم. بیدلیل( تأکید میکنم، بی هیچ دلیلِ خاصی) شروع به پرخاشگری و توهین کرد.
بنده اساساً فردِ آرامی هستم و راههای کنترل خشم را به یمنِ مطالعه، بلد هستم.
با اینحال، پس از اتمامِ مکالمه، چنین اندیشیدم؛
که هرکسی، حتی فردی با آرامشِ درونیِ من نیز، میتواند گستاخانه پاسخ بدهد و به اصطلاح، حاضر جواب باشد. و یا آنطور که سادهتر باشد، جواب در آستین دارم.
از بختی که یار است، چند سال پیش، بیتی از سعدی خواندم.
مضمون چنین بود که حرفی که زدی، دیگر نمیتوانی به دهان بازگردانی. پس تا میتوانی قبل از سخن گفتن، اندیشه کن که دچار خسران نشوی.
امشب، این پندار بسیار برایم مفید واقع شد. نیازی به پاسخِ گستاخانه نبود. با آرامش و صبر جوابش را دادم.
و ناراحتش نکردم.
من، آراسته به گوهری هستم به گرانبهاییِ ادب!
با مهر؛
ارادتمند، لیپار 🌹🌹🌹
