یه فیلم 😈

اسم پسرک تو پروفایلم حنظله هست. توصیف خالق این تصویر درباره امضای کاریکاتوریش شنیدنیه... حنظله امضای من است. هر کجا میروم یا در هر ملاقاتم همه از او میپرسند. من در یک گرداب این کودک را متولد کردم و بعد به مردم تقدیمش کردم. اسم او حنظله است و به مردم قول داده تا جز حقیقت نبیند و نگوید. من او را به شکل کودک نا زیبایی رسم کردم. موهایش شبیه جوجه تیغی است. حنظله چاق نیست، شاد نیست، آرام نیست، و هرگز شبیه کودکان نازپرورده هم نمیباشد او پا برهنه است؛ مانند تمامی کودکان مهاجر به اردوگاه ها. او برای من یک نشانه است که مرا از ارتکاب هر اشتباهی باز میدارد. دستان او در پشت سرش به هم جفت شده اند که شاید نشانی از عدم پذیرش باشد.

اگه تونستین یه صلوات برا فروش بیشتر برام بفرستین بهم بگین که فرستادین ۵ تا براتون میفرستم💚) زندگی یک فهم است ، فکر زنجیر کنی یا پرواز ، در همان خواهی ماند.... از رجبعلی خیاط پرسیدند چرا اینقدر آرامي؟گفت : بعد از سالها مطالعه و تجربه، زندگي خودرا بر پنج اصل بنا کردم:*دانستم رزق مرا دیگری نميخورد ، پس آرام شدم!*دانستم که خدا مرا ميبيند ، پس حیا کردم!*دانستم که کار مرا دیگری انجام نميدهد ، پس تلاش کردم!*دانستم که پایان کارم مرگ است، پس مهیا شدم!*دانستم که نیکي و بدی گم نميشودو سرانجام به سوی من باز ميگردد ،پس بر خوبي افزودم و از بدی کم کردم!و هر روز این 5 اصل را به خود یادآوری ميكنم.