من حالم خوبه تقریبا زندگیم رو رواله.. ولی وقتی پدر و مادرم دعوا میکنن به هر دلیلی (کوچک و بزرگ).. دلم خیلی میشکنه..دلم آرامش میخواد. گاهی وقتا حس میکنم که اضافیم تو این خونه.. سی سالمم هس.. خجالت میکشم از خودم که کار درست حسابیم ندارم.. آرزو میکردم کاش میرفتم یه جا دور تنها برا خودم.. هیچ عشقی هم تو زندگیم نیس که دلمو خوش کنم بهش.. یا خواستگاری ..خیلی حس تنهایی میکنم....بعضی وقتا فکر میکنم کاش که اصلا زنده نبودم... ولی زندگیو دوس دارم .. اما خیلی کم میارم.. هم این حس تنهایی و هم این بحثای تو خونه.. همم نبود ثبات شغلی..
وای مث منننن
منم ۳۰ سالمه میخوام جدا بشم از زندگی مشترک خیری ندیدم والا
انقد زندگی سخت شده که منم دوس دارم سربزارم بیابون
حالاومن یه بچه کوچیک دارم
اوضاع مالی داغون همش بحث باهمسر
اوضاع خانواده ام داغون..
من خانوادم خیلی خوبن
دانشجوم
۲۰ سالمه
مجردم
زندگیم رو رواله و آرومه
اما دلم میخواد برم یه جای دور ناشناس تنهای تنها
افسردگی اینام ندارم ولی دوست دارم اینکارو کنم
امید و توکلت به خدا باشه عزیزم . توی زندگی همه گرفتاری هست که چاره ای جز صبر نداریم
منم گاهی دلم میخواد برم یه جا که هیچکی نباشه خواهر و برادرم بیمار روان هستند ارامش نداریم از دستشون
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
58 ثانیه پیش
59 ثانیه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
