سلام بر غدیر♥

سلام بر غدیر. سلام بر صاحب غدیر سلام بر تو ای علی علیه السلام، ای تجلی‌گاه صفات الهی، ای شگفتی آفرینش!..

مولای من!….دست‌های مهربان و پر صلابت توست که آسمان را برپا داشته است. خلقت به حضور حجّت است که می‌گردد. زمین اگر ماندن را تاب آورده است، به امید آمدن فرزند خلف توست!..

غدیری که به یمن وجود مبارک تو جاری شد، هنوز و تا همیشه تاریخ، می‌جوشد و پیش می‌رود و به زلالیِ خود تاریکی همه فتنه‌ها و غفلت‌ها را از چهره امّت اسلامی می‌شوید. ولایت تو یا علی ریسمان نجات ماست. ما را دریاب که سینه‌مان از عشق تو لبریز است و خونمان به دوستی تو در رگ‌ها می‌چرخد،

یا علیه السلام!..غدیر، یک اتفاق ساده نیست؛ یک گزینش رحمانی است

غدیر، سفره‌ای است که برای تمامی گل‌ها پهن کرده‌اند.

غدیر، گلبانگ عاشقانه و جاودانه هستی است.

غدیر، یک کلمه نیست، یک برکه نیست؛ یک دریاست؛ رمزی است بین خدا و انسان. دریایی بی‌کرانه است؛ جاری بر جان‌های پاک و اندیشه‌های تابناک!..

غدیر، تجلی خواست خالق، روح آفرینش، برانگیزاننده ستایش و دست‌های بلندی است که انسان خاکی را به افلاک می‌کشاند.

عید سعید غدیر خم برتمامی شیعیان مبارک

ای غدیر! تو برکه آرمیده در دل صحرا؛ اما جاری تا عمق تاریخی؛ تو چشمه؛ جوشان عشق و ایمانی؛ تو پیام آور آزادی انسانی.

ای غدیر! تو برکه ای از نور؛ طنینِ آواز حقیقت؛ بر آمده از نایِ سبزه زارانِ حیاتی

ای غدیر! ای سایه سارِ امید رهایی بشر؛ روح ماندگار معنا و ای حدیث حادثه والا.

ای غدیر! تویادگار یادها و تلاوت ارزش‌های تاریخی. تو؛ تداوم رسالت و توحید؛ تو؛ باز تاب فریادهای خورشیدی.

ای غدیر! تو نه یک برکه؛که دریایی.نشات گرفته از ازل و جاری تا ابد.

ای غدیر! تو دل مایه ابراهیم خلیل در پی ریزی کعبه ایمان و فرا بردن پایه‌های اسلام؛ تا عرش خداوندی هستی.

ای غدیر! تو سرشار از برکت نوحه‌های نوح و مددکارِ رهایی کشتی او در تلاطم طوفانی.

ای غدیر! تو فرزند سعیِ ساره و هجرِ‌هاجر و زمزمه زمزمی.

ای غدیر! تو پاره ای از نیل که موساییان به نشانه فرو رفتن در رحمت و برکت پروردگار؛ در آن گام نهادند و به سلامت و میمنت و برکت از آن فراز آمدند.

ای غدیر! تو جان بخش دل‌ها ؛ هم چون دم عیسای مسیح و متبرک از زهد زکریّای پیامبری.

ای غدیر! تو شفاف ترین آب‌هایی و منعکس کننده خورشیدی.

ای غدیر! تو تصویر گر قَدَر مردی هستی که تعظیم همه عصرها و نسل‌ها را به پیش گاه پاکِ خویش بر انگیخته است.

ای غدیر! تو امروز آبیار هر چه گل خوش بوی ولایتی.

ای غدیر! تو شاهد بودی که کدامین انسان والا در آن روز بزرگ بر فراز همه اعصار، جای گرفت و بر تیغ فضیلت و راهبری فرا رفت. این حقیقت را فریاد کن؛ تا هر که؛ در هر کجا؛ بداند که علی- علیه السلام – ؛ آن دریای کرامت و انسانیت؛ بر حق است.

ای غدیر! ای برکه سترگ ! ای روح آبی صحرا! ای انعکاس حقیقت مطلق!

ای جاودانه جاری؛ برگوی! از آن روز جاودانه سخن بِران.

ای غدیر! از دریا بگو؛ از روح پاک عالم معنا بگو. از اسرار نهان و هویدا بگو.

از پیشوای ما بگو. از آن عقد ثریا بگو. از آن محشر برپا بگو. از آن ماه تَولا بگو. از آن کعبه دل‌ها بگو.

هان! ای غدیر! به تاریخ بسپار! که این خاطره خطیر را هماره به یاد داشته باشد؛ و به یاد داشته باشد که اگر در برابر آن دریا سدّ نمی‌بستند و اگر سینه آل الله را نمی‌خستند ؛ نقش همه دل‌ها ؛ امروزه لا اله الا الله بود.

هان! ای غدیر! گواه مظلومیت مولا باش. گواه بیت الاحزان دل‌ها باش. گواه غنچه‌های لیلاها باش.

هان! ای غدیر! ای بیان قدرت ایمان! ای افتتاح خط امامت!

ای امتدادِ راه رسالت ! ای تبلور عظیم ترین حماسه جاودانه! ای یگانه !

هم چنان؛ موج گستر بمان.هم چنان ما را به خود بخوان. هم چنان؛ عظمت را از آنِ دریا بدان.

ای برکه! ای غدیر! ای دریا ! ای علی- علیه السلام – هم چنان جاودانه بمانید تا نهایت دنیا.

ایام؛ ایام غدیر است؛ و پیامبر به فرمان خدا بر سرِ چشمه غدیر ایستاده‌اند و نظاره می‌کنند امت را؛ تا یک پارچه شوند و گِرد هم آیند.و برایشان بگوید فرمان الهی را که ای مردم من صراط مستقیم‌ام که خداوند شما را به پیروی آن امر فرموده است، آن گاه پس از من علی و پس از او فرزندانم از نسل او.

برایشان بگوید: خداوند به من امر کرده که از زبان‌های شما اقرار بگیرم و چنان که خبرتان دادم؛ نسل من از صلب علی است. و سپس فرمان دهد که: همگی یک پارچه بگویید؛ شنیدیم و اطاعت می‌کنیم و خرسندانه سر تسلیم فرود می‌آوریم. بر این عقیده زنده‌ایم و با آن می‌میریم و با آن محشور می‌شویم؛ تغییر نمی‌دهیم و تبدیل و انکار نمی‌کنیم؛ تردید به دل راه نمی‌دهیم و از این عقیده بر نمی‌گردیم و پیمان نمی‌شکنیم.

امّا؛ امّا چه تلخ است حقیقتی که واقع شد؛ پیمانی که شکست؛ عهدی که گسسته شد و حقّی که ادا نشد و منبری که گستاخانه غصب شد؛ قلمی که می‌بایست در دستان ِمردِ علم و فهم و کمال می‌بود؛ هم او که باب علم نبی بود هم او که اوّل کاتب و مفسّر و ماول قرآن بود؛ خودش و قرآنش هر دو متروک و مهجور ماندند.

چه زود این فرمایش هشدار دهنده رسول خدا به نمایش امّت درآمد و دسیسه‌بازان جاده‌پرستِ سیّاس همان سنت شکنان دغل باز ؛مجری آن گشتند، به خدایی که مرا مبعوث داشت قسم! امّت من همان راهی را که امت‌های گذشته پیمودند خواهند رفت.

اگر آنان وعده سی روزه موسی را به چهل روز تاب نیاوردند و گوساله پرست گشتند این امّت هنوز پیکر پیامبرشان بر خاک مانده به دور گوساله سامری جمع شدند. زود صراط مستقیم را گم کردند.

چه زود فراموش کردند ولایت ِ ولی اللهی امیرالمؤمنین را؛

چه زود اسدالله را تنها گذاشتند و گذشتند. سیف اللهی او را از یاد بردند؛

به گرد کعبه گشتند و فراموش کردند که حقیقت کعبه همان مولود کعبه است که اکنون؛ جای دیگر تنها و غریب مانده و در خلوت و سکوت و انزوای جهل امّت اسیر گشته.

و امروز؛ فرزندش همان ادامه صراط مستقیم الهی- در غربت گناه و نافهمی ِهمان مردمِ عهد شکن، هم چون خورشید پس ابر؛ غایب از نظرها؛ در پس پرده غیبت است؛ پرده‌ای به ضخامت جهل و گناه؛ که امّت با رها کردن ریسمان الهی همان جهل الهی که به اعتصام به آن امر شده‌ایم؛ آن را تا روی قلب و روح و دیده‌های خود پایین افکنده‌اند.

بیایید بار دیگر یک پارچه و متحد و خرسندانه در کنارِ غدیری دیگر جمع شویم و در حضور پیامبر الهی به ندای «من کنت مولاه فهذا علی مولاه» پاسخ مثبت داده و لبیک بگوییم.

به ریسمان محکمش بیاویزم و تا اوج ملکوت خدا بالا برویم؛ و شیرینی طعم ولایت الهی او را بچشیم و در بهشت عدن خدا زندگی کنیم

دل اگر خداشناسی ، به لبت بگو علی حق

دل اگر خداشناسی ، به لبت بگو علی حق

که حق از علی برآید و علی بود مع الحق

♥♥♥♥♥♥♥♥♥