"توی آسمون رویا، یکی نقاشی کشیده
تو رو با چشمای زیبا، منو تنهایی کشیده
می دونسته عاشقم من، عاشق گل های باغچه
اونم از روی حسادت، باغ رویایی کشیده
دستامونو باز دوباره، توی دستِ هم کشیده
انگاری خاطره ها رو، روی بوم با هم کشیده
منو از خودم گرفته، توی قلبت جا گذاشته
روی گونه های بارون، قطره قطره نم کشیده
زیر نقاشی نوشته، میدمش به یک فرشته
اون که عاشقی کنارش، حس بودن تو بهشته
تا بازم برام بخونه، تو شبام بیشتر بمونه
اون که چشمای سیاهش، همه شعرامو نوشته
دل من نقاشی بسه! دیگه اون بر نمی گرده!
سر بذار رو سینه من، چقده دست تو سرده!
بذار لالایی بخونم تا که خوابشو ببینی
غصه... تنهایی و بارون، سهم شبهای یه مرده ...ا"
