تا حالا هیچوقت درخاست دعا نداشتم ولی الان تو حالی گیر کردم که حتی نمدونم از چه زاویه توضیحش بدم....
باورتون میشه از الان به اینکه صبح بیدار شم باید چیکار کنم....
یه بچه کوچیکم دارم که بخاطرش اشک تو چشامه،خنده رو لبم، اصلا یه حالی ام....
دلم براش میسوزه دلم نمیاد یه ثانیه ناراحت ببینمش....
به مامانمم نمتونم چیزی بگم، فردا هم تنهام با بچم که میدونم نمتونم تنها نگهش دارم ،بااین حالمم دلم نمیخاد اونجا برم.
جای دیگم ندارم
چیشده مگه ب بچه؟
چرا نمیتونی نگهش داری؟
چی شده
چه مشکلی پیش اومده پس شوهرت کجاست
کاش یه خواهرداشتم فردا میرفتم خونش،باش درد و دل میکردم بعد باهم بچه هامونو بازی میدادیم و میبردیم بیرون، نمیفهمیدم چطور شب شد....
ولی همیشه اینجور مواقع میمونم کجا برم
باز تنها بودم یجور سر میکردم
ولی الان با یه بچه
چرا حالت بده ؟ بيشتر توضيح بده شايد راهكار دوستان بدردت خورد
با شوهرم یکم بحث کردم ولی خو روانمم آشفتس،چندماهی پدرمو از دست دادم ،چندوقته شب و روزم گریس،اینم دیگه بجا درک کردن من غوز بالا غوزه،دیگه امروز بغضم ترکید....
فردام سرکاره...
بچم چون اذیت میکنه منم روحی خرابم نمتونم طولانی نگهش دارم
افسردگي بعد از زايمان گرفتي ؟ همسرت كجاست ؟
دورت بگردم با غصه و ناراحتي و گريه بابات برنميگرده فقط خودتو عذاب ميدي
اون بچه طفل معصوم بهت احتياج داره
تايم كاريه شوهرت چطوريه ؟
ببين عزيزم يه ساعتهايي رو مشخص كن توي روز كه فقط به خودت و بچه برسي وقتي شوهرت اومد خونه بچه رو بذاري پيشش بري بيرون يكم بگردي يا بري استخر
بجاي خودخوري براي بابات نماز بخوون خيرات بده حال خودتم بهتر ميشه اون بنده خدا دستش از دنيا كوتاهه هواشو داشته باش
