ی مدته همش فک میکنم هیچکی دوس ندارم هیچکی ن شوهرم ن بچم ن هیچکس دیگه انگار برام مهم نیستن اصلا
دوس ندارم اینطوری باشم ولی اینطوریه اعصابم از خودم خورده
منم حس میکنم خیلی بی احساسم.با ۲۰ سال سن و اینکه خیلی تو شرایط ابراز علاقه و اینا قرار گرفتم اما خودم حس دوست داشتنو عاشقیو تجربه نکردم.
عزیزم تو خسته شدی همه زن های متاهل اکثرا خانه دار ها
برو مسافرت با دوستات یا یه چند روز برو پیش مادرت
من که از تاپیکام وضعم معلومه
من دوست داشتن و اینجوری معنی میکنم
مثلا دارم برای خودم چایی دم میکنم بعد یهو یادش میوفتم نیشم تا بنا گوشم باز میشه((((:
منم کلا احساساتم ضعیفه به جز یه عده محدود هیچکسی رو دوست ندارم فقط مامانم ، بابام و خواهرم حتی نسبت به نامزدم حسم عشق نیست دوست داشتنه با اینکه اون حسش واقعا عشقه نمیدونم چرا اینطوریم الان بگن داییت رو دوست داری میگم نه کلا اینطوریم
افسردگی نداری؟
عشق یعنی نرسیدن و تو اوج ناراحتی ها به یادش افتادن.حسرت
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
