"من همان پیراهنی ام
که قرار بود
یک روز ِ خاص
مرا به تن کنی
تا ببیند
به تو
من آمده اَم
هزار الله اکبر بگوید
آینه ی اتاق ِ تو
من بازتاب ِ چشمان ِ تو در
آینه ی اتومبیلی ام
که با آن
لایی میکشی , جلب توجه میکنی
و در هر خیابان و بزرگ راهی که مرا یاد ِ تو انداخت
سرعتت زیاد شده
ناخودآگاه خطر میکنی
من اِشتیاق ِ آینه ی آسانسورم برای هر بار دیدن ِ تو
همان فضای دلگیر که دوست دارد
بگیرد عطر از تن ِ تو...
من خود ِ تو اَم و’ باور ِ تو
فرقی ندارد راست یا دروغ گفتن ِ تو
پس به من نگاه کن
حرف که میزنی
دوست دارم ببینم چشمان ِ تو را
و این مُقَدَر نیست
وقتی…
دست به مغلطه میزنی"............
