❤️
قدیما انگاری که آدما نسبت به عشق و اونچه که عشق رو میشد باهاش شناخت دستشون به کم نمیرفت...
طوری شده بود که حتی یه الف بچه هم که بعد از کلی ذوق و شوق قلکشو میشکست و از بقال محل یه دونه توپ پلاستیکی میگرفت عقلش میکشید که حتی اون توپ بی جون هم نیاز به مراقبت داره...
آخر تو هر کاری هم که کنی دم دمی مزاج بودن هوا رو که دیگه نمیتونی انکارش کنی که!
این بود که یه دونه توپ جفت خودشو میگرفت و به دقت جلدش میکرد که البته همه چیز هم به اینجا ختم به خیر نمیشد
میموند کرور کرور سرک کشیدنای وقت و بی وقت و برانداز کردنش که مبادا یه وقت یه سوراخ ریز افتاده باشه تو هیکلش که خدا اون روز رو نیاره...
میدونی اما با همه ی این حرفا راستش توی این دنیای چپکی داشتن عشق با تمام سختی هاش به هر چیزی میچربه...
❤️
