"زنی که میرود
شاید فقط برای قدم زدن رفته است
بدون کیف
بدون کوله ای که
سرگذشتش را در آن بگذارد...
زنی که میرود
نمیرود که نیاید...
جهان، وطنش
خدا، رفیقش
دلش مثل بادکنکی رها در باد،
جهان؛ عطر تنش را،
امانت میگیرد
برای همه ی دختران بی آرزو
زنی که میرود
دلش مثل پرستوها
هوای برگشتن دارد
و ما چقدر برای گفتن "دلتنگم"
صبرکردن بلدیم!............
