بهش هی ی مدت میگفتم بریم اینور اونور..اونم هی میگف باشه ولی نمیشد ک بریم ینی بعدش هی میگف سرکارم چجوری بریم و این حرفا..بعد روز تعطیل ب اصرار پسر عمش با اونو دوس دخترش رفتن شب تو کوه کمپ کردن ب منم نگف که بیا با اینکه میدونست چقد از اینکارا دوس دارم و بهش گفته بودم بیا اینکارو کنیم..بعدا گف چون میدونستم خانوادت اجازه نمیدن نگفتم ب خدا خودمم ب زور رفتم و این حرفا حتی برام فیلم فرستاد ک تنهاس..ولی من خیلی دلم شکست و ی دعوای حسابی شد و تا مرز کات رفتیم..الانم دیگ غرورم اجازه نمیده بگم بهش بریم بیرون با اینکه دل تنگم😪شما بودید میگفتید یا اگه اون پیشنهاد بیزون رفتن داد میرفتید؟
من سر یه چیزی که توضیحشو برام داد و قبولش نداشتمکات کردم
فعلا خودم نمیگفتم بریم بیرون ولی اگه گفت بریم بیرون میرفتم
خب پیشنهادم میداد چجوری میخواستی شب بری؟
من بودم دیگه بهش نمیگفتم تا خودش بگه
هیچوقت بدون من جایی نمیره مخصوصاً با پسرعمو و دوس دخترش هر جا بخاد بره میگ اگ دنیا اومد منم میام
تاپیک های به روز شده
1 ساعت پیش
1 ساعت پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
