تردید........................................................

"من شاعر میشوم
تو اما عاشق بمان
پر بزن تا بینهایتِ یک رویا
پرواز کن تا شعر !
احساس را در سینه ات حبس نکن!!
من همان تردیدِ در زنبیلِ مادربزرگم!
گوش کن
میگویم برایت!
جمعه که می شد
من را در هیاهوی بازارِ میوه ها
گم میکرد!
خسته از پرسه های کودکی ام
لای چادر گل گلی اش
میخندیدم و او
از خنده هایم عشق می پخت!
پلک هایم را که باز کردم
او دیگر نبود!
حالا من همان تردیدم!
پشتِ دیوارِ قلبت
میان خنده های بی دلیل ات!
یا در میان پرسه های روزانه ات
گم کن مرا
یا در آغوشم بگیر!
ابرها بارانی اند!"...............