کمی اینجا
شبیه تار لیلا ,
دلم آشفته از دردی محال است
کمی آن سو
ز یک رویای شیرین
وصالش را ببافم گر خیال است
نمیدانم ...!
چرا دردش خریدم
ولی عاشق شدن عین کمال است
به ابروی کمندش ابری ام من
که این خون گریه ها بر رُخ جمال است
دلم چون لاله داغی ,
سینه دارد
به سجده تا به صبح ... ,
خود ,
یک مجال است
چو ققنوسی به خاکستر نشسته
مدارا کرده ام
صبرم مدال است............
