"من آرام ام...شبیه برکه ای ....در دل طوفان
نمی کوبد کسی در ذهنم ...آهنگی پریشان
نشسته در خیال نرم و رویا های شیرین
شبیه ابرهای پاره پاره ....در گلستان
نمی دانم, که فرصت هست یا خیر
نمی دانم که می مانم !! و یا ....نه !!!
اگر یک لحظه بر عمر م .....فزاید
نمی دانم که می خوانم!!! و یا نه
عجب ترکیب زیبایی است ...ای دل
تنفر در خیال و عشق در جان...
نمی دانم از این ترکیب رستن!!!
چرا انسان شدم!! در چشم وجدان
بیا در این سکوتِ شور ..انگیز
حقیقت را برقصان و برانگیز
صدای مهربانی رفته از یاد
بیا بیرون شو از ...این فتنه انگیز"...............
