از وقتی پدرشوهرم مریض شده زندگی منم بهم ریخته شوهرم همش سر کاره تا یه وقتی هم گیرش میاد میره خونشون اگرم خودش نره بهش زنگ میزنن که بره
دیگه خسته و افسرده شدم خودم هزار تا کار دارم اما باید تنهایی انجام بدم
شما بودین چکار میکردین
خوب تحمل کن چاره دیگه ای نیست پدرش مریضه و از نظر وجدانی و اخلاقی بهتره که در خدمتشون باشه
خسته شدم از بس دیگرانو درک کنم پس کی منو درک کنه
صبوری میکردم
بارداری؟پروفایلت چ ناره
آخه ماشالله تعدادشونم کم نیس بعضی هاشون مجردن تو خونه
انگار از هم جدا شدیم فقط یه زندگی ساده و مسخره با هم داریم
چقد زن های امروزی پر توقع شدن منظورم ب شما نیستا کلی گفتم ناراحت نشی
همین زندگی ساده و مسخره هم ارزوی خیلی هاست همیشه ک اینطور نمیمونه درست میشه
خانواده شوهرم خودشون برای من هیچ کاری نمیکنن فقط از ما انتظار دارن
خب چی میشه مگ پسرشونه بایدم کمک کنه شما ی خورده توقعاتتو بیار پایین درکشون کن
بارداری؟
مثلا پنجشنبه جمعه ها تعطیله که اونم پیش خانوادشه انگا نه انکار زن و بچه داره
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز