خواهش میکنم بگید چجوری صبور و با حوصله اید؟مخصوصا نسبت به بچه هاتون
برعکس من خیلی صبورم
راهی ندازه
من صبر میکنم صبر میکنم صبر میکنم اما امان از روزی که صبرم تموم بشه
برا خودت تمرین بذار هر وقت عصبی یا ناراحت شدی تا پنج بشمار. کمکم تایمشو بیشتر کن
تمرین کن ک عصبی میشی داد نزنی بجاش بری تو اتاق مشت بزنی ب بالشت کم کم بهتر میشی
منم همینطور
ژنتیک🤌🏼
تحمل خیلی چیزا آدم و صبور میکنه🙂
منم صبور نیستم کاش میتونستم نسبت به رفتارها و حرفهای دیگران بیخیال باشم چون دوست ندارم اعصابم داغون بشه و یه موقع مریض بشم. استرس هم دارم . بعضی وقتها خودمو میزنم به بیخیالی با خودم میگم الکی بخند بزار حداقل پوست صورتت خوب بشه. اما چند دقیقه بعد یه ماجرایی پیش میاد که بازم اعصابم بهم میریزه. فکرو خیال زیاد میکنم .
من شبهای که از دست خودم ناراحت میشم دلم برای بچه هام می سوزه ،فرداش باشون مهربونم
امازمانی که غرق تو مشکلات خودم هستم اون طفلیا هم از مادر داشتن چیزی درک نمیکنند
چند تا راهکار که خودم امتحان کردم:
همیشه سعی کن با صدای آروم وکم با بچه هات صحبت کنی
یعنی اصلا بلند صحبت نکن،کم کم عادت میکنی حتی اگر عصبی هم بودی داد نکشی
همیشه با اسم قشنگ صداشون کن: قشنگم،نفسم، عشقم عمرم،فرشته و...به نظرم وقتی با اسم خوب صداشون میکنیم اونا هم بهمون انرژی مثبت میدن
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
