زندگی متاهلی

این کار دقیقا اشتباهه گذشتی که تو ازش عذاب داری میکشی کم کم گازهای سمی تو زندگی تولید میکنه که همه را دچار خفگی میکنه انگار تو یه خونه گاز دی اکسید باشه اول همه بخواب میرن و مرگ تدریجی اون زندگی اتفاق می افته باید مسالمت آمیز یاد بگیری که همیشه کوتاه آمدن کار درستی نیست تو با ارزشی و باید نیازهات برآورده بشه . راهش درخواست با آگاهی و بدون ایجاد تنش هستش . باید یاد بگیری چجوری درخواست کنی تا مورد قبول واقع بشه اما تنش ایجاد نشه. 

هرچی جلوتر میره بهتر میشه بشرطی که دو طرف رابطه رو مدیریت کنن

اجازه دخالت به خانواده ها ندن

از شور و تاب اولیه که افتادن فقط نکات منفی همو نببینن

ابراز علاقه کلامی همیشه داشته باشن

زیاد باهم حرف بزنن

اینا باشه اون رابطه تا تهش بیمه شده هست

صددرصد فرق میکنه 

گذر زمان باعث میشه اخلاقیات همو بهتر بفهمین میفهمی طرفت از چی بدش میادناراحت میشه از چی خوشش میاد 

یکارایی و انجام نمیدی یکاراییو برعکس برا شادیش انجام میدی  

دلخوری ها ،دعوا و قهرها کمتر میشه 

برا من که الان ۱۶سال گذشته اینطوری بوده 

ممنونم گلم. امیدوارم شما هم همیشه خوشبخت باشید. مطمئنا چیزی که من گفتم قانون کلی نیست همون طور که نظر مقابل من هم کلی نیست اما منظور استارتر هم اینه که هرکسی نظر خودش رو بگه

درسته گلم اخه نوشتین هر چقدر از ازدواج میگذره نیمه هم میشین نفرمودید هر چقدر از ازدواج من گذشت نیمه هم شدیم چون مثلا فلان کارو کردیم . چه حرکتی زدی که اینجوری شد ؟ به نظرم اگر اینو می گفتین جالب تر میشد 🙏 من برداشتم این بود کلا هر چی میگذره آدما عاشق تر میشن که به نظرم اشتباه اومد همه به مرور عاشق تر نمیشن. اما به هر حال خوشحالم که خوشبختی عشقتون پایدار باشه❤❤❤❤ 

من اوایل کوتاه میومدم بعد روش درخواست سه مرحله ای و یاد گرفتم خیلی چاره سازه و او مشتاقانه به چیزای که میخوام عمل میکنه. 

این در صورتیکه طرف شما خودش بگه چی میخواد و چی عذابش داده متاسفانه بیشتریا چه خانم یا آقا اصلا نمی گن و دوس دارن طرف خودش بفهمه خوب اخلاق ها فرق داره و ۹۹ درصد آدم خودش خود بخود نمیفهمم اون دقیقا از چه کار بدش میاد یا خوشش میاد ما فکر میکنیم اون خوشش میاد داوطلب کمک کردن به او بشیم در صورتیکه اون متنفره و فکر میکنه ما داریم سر از کارش درمیاریم یا فکر میکنیم عرضه نداره خودش کاراش و انجام بده ما مدام اسرار میکنیم و اینو دوستی می دونیم و او امتنا میکنه و ما فکر میکنیم او تعارف داره میکنه هر چه ما بیشتر اسرار میکنیم او بیشتر تو خودش فرو می ره و از ما تنفرش بیشتر میشه و اون برعکس منتظره ما کمک بخواهیم اما ما منتظریم او پیشنهاد کمک بده و او نمیده ما فکر میکنیم اگر بگیم مزه اش می ره و شاید اورا مجبور کردیم ! او فکر میکنه ما کمک نمیخواهیم چون مغرور و کله شقیم مخصوصا ببینه واقعا تنها نمیتونیم و عذاب داریم میکشیم ! ما فکر میکنیم او بی وجدان و پست و کثیفه میبینه من عذاب میکشم ولی اصلا پیشنهاد نمیده  و و و  تفاوتها باعث فاصله میشه چه خوبه با هم راجب مسائل صحبت کنیم اینها همه راه های علمی داره که چجوری او را به حرف بیاریم...!

هرچی جلوتر می ره بیشتر به این نتیجه میرسم که با آدم اشتباهی ازدواج کردم.😔

فقط همه چی عادی شد، همین

من باردارم

گفتگو،گذشت

ایندوتا باشه خیلی مشکلات ساده تره

من خودم رشتم جوریه که کلی کتاب روانشاسی میخونم عزیزم ولی هیچ راهی برای کسی که نمی‌خواد تغییر کنه وجود نداره همسر من چند سال اول زندگی که اکثرا روانشاس ها مثل بالبی دوره حساس زندگی دونستن و اونو شالوده شخصیت آدم میدونن بدون مادر پدر و در موقعیت بدی گذرونده واسه همین انقدر تو طول زندگی کسی نبوده تربیتش کنه رفتار و صحبت های من تمام این ۱۱ سال بی ثمر بوده از هر راهی بگی امتحان کردم و دیدم فایده ای نداره و فهمیدم فکر و جسم خودمم خسته میشه بنابراین دیگه نخواستم خودمو خسته کنم تا بعدا که موقعیتم جور شد بتونم جدا شم

اوایل که اختلاف نظر بین همه هست.ولی بنظرم هر چقدر میگذره سعی میکنن با هم کنار بیان ی بار مرد کوتاه میاد ی بار خانم بخاطر آرامش زندگیشون

با گذشت زمان یاد میگیری سکوت کنی ، بی خیال بشی و خودت رو به قول معروف بزنی به کوچه علی چپ. 

چون به شخصه من توان جنگ و دعوا رو دیگه ندارم.صبح میرم سرکار تا برگردم شده ساعت ۳ دیگه توان بحث ندارم. 

حست به من چیه؟