عزیزم
تو این روش ، بچه یاد میگیره که خودش غذا بخوره، خودش دستشویی بره، خودش لباس و کفش بپوشه و ....
اولش یه کوچولو کمکش میکنیم و بعد همه چیز رو به عهده خودش میزاریم.
حتی اگر خیلی طول بکشه و یا وسطش خراب کاری کنه.
در کنارش مجازی رو کاملا قطع میکنیم که ذهنش درگیر نباشه و آزاد باشه.
اون وقت بعد از یه مدت این بچه خودش رو پیدا میکنه و اعتماد به نفس میگیره و در نهایت مغز ترمیم شدش، خیلی راحت با دیدن اطراف، آموزش میگیره از رفتار اطرافیان.
اون وقت مقایسه کنید اینو با کاردرمانی.....
که همش باید دست بچه رو بگیری، بکن نکن بگی، بهش تلقین میشه که تو یه آدم ناتوانی و نمیفهمی و ....
اون بچه هيچ اعتماد به نفسی پیدا نمیکنه، هيچ وقت خودش رو پیدا نمیکنه...
فارغ از نام هر دکتر ، لطفا خودمون کمی تعقل کنیم که داریم با بچه مون چه میکنیم...
مامانا
لطفا یه کم بیشتر تحقیق کنیم. از روش های جدید با خبر بشیم.
دور از جون حیوون دست آموز که نمیخوایم تربیت کنیم.
این بچه ها انسان هستن، روح دارن، احساسات دارن، میخوان یه نسل بشن، فقط به خاطر آسیب های محیطی که براشون پیش اومده ، مغزشون آسیب دیده.
مغز کاملا قابل ترمیمه، مخصوصا مخصوصا بچه های زیر ۶ سال که سرعت ترمیم خیلی بالاست.
خواهش میکنم علمتون رو به روز کنید.