در من کودکی
فلج است که
خواب دیده است....
میتواند راه برود بدود. بازی کند ولی افسوس که یک رویای تلخ است ، بیدار که میشوم همان آدم افلیجم خسته از دست نامردیهای روزگار ..... من همان کودک فلجم. گفت رفتنی است پرسیدمش چه چیز ؟ لخندی زد و گفت, شهرت, صدا, زیبایی, ثروت, گفتم تو چرا نالانی تو که همه صفات خوب را داری ، خیره در چشمانم گفت میدانی؟؟ دلم برای کلمه ها میسوزد
آدمی که بلد نباشد حرف بزند از فاصله ی چند صد کیلومتری هم باشد چه کار ازش بر میاد! وقتی برای دردهایت مرهم نباشد, وقتی میتواند در کنارت باشد و نیست ....نمیخواهد باشد,, بودنش در ذهنت تو راچه کار آید . گویا درقسمت بایگانی, ذهن و اندیشه ات باشد و گاهی برای کار خودش از دور برایت دستی تکان دهد, و تو بر عادت همیشه بینی خواسته اش چیست.....
وقتی حتی نگاه نمیکند ببیند آیا هنوز نفس میکشی داشتنه نامش به عنوان دوست و رفیق چه سودی برایت دارد . خط بکشدور کسانی را که در دنیای واقعی و مجازی فقط برای هدف خود تو را میخواهند,,وقتی جنس نگاهش آرامت نمیکند توبه چه دلخوش کردی که بروی به دیدارش برای راضی نگه داشتنش ؟ این بازی یک سر باخت میشود,,,,تو حمایتش کنی و او بیتفاوت باشد ، تنها تو را درهمین حد بداند, پس ﺳـــﮑﻮﺕ ﮐﻦ
ﻫﻨﮕﺎﻣﯿﮑﻪ ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﯽ ﭼﻪ ﺑﮕﻮﯾﯽ, ﭼﻪ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﻫﯽ ﻭ ﯾﺎ ﭼﻄﻮﺭ ﺑﮕﻮﯾﯽ,
ﻓﻘﻂ ﺳﮑﻮﺕ ﮐﻦ
ﮔﺎﻫﯽ ﻧﮕﻔﺘﻦ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺗﺮ ﺍﺯ ﮔﻔﺘﻦِ ﺳﺨﻨﺎﻥِ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ, ترکش کن,
بگذار, دراوج باشد..... این مدت پایدار برای احدی نبوده است,
ﺳﮑﻮﺕ ﮐﻦ ﺗﺎ ﺩﻟﯿﻞِ ﺍﺻﻠﯽ ﺭﺍ, ﺩﺭ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺑﯿﺎﺑﯽ!, رهاکن روحت را از دلبستگی های دوروزه......
آن ﺩﻗﯿﻘﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺣﺲِ ﺍﻧﻔﺠﺎﺭ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻟﻬﺎﯾﺖ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ ﻣﯿﺨﻮﺭﺩ,, قلب و روحت آتش میگیرد,,پس قلب و روحت را گره بزن به آنکه, همیشه, همراهت بوده وهست,,
ﯾﮏ ﻭﻗﺖ ﻫﺎﯾﯽ ﺳﮑﻮﺕ ﭘﺎﺳﺦِ ﻫﻤﻪ ﯼ ﺩﺭﺩﻫﺎیت هست.....💔