برای خودت یک دایره اعتماد درست کن.
آنهایی که مهم هستند را بگذار درون دایره،کم اهمیت ترها را روی خط و باقی را بیرون از این دایره فرضی تصور کن.
هر وقت کسی حرفی به تو زد که خاطرت رنجید،ببین کجای دایره ات هستند؟
جزو افراد مهمند یا نه فقط هستند.
آیا به راستی ارزش دارد از کسانی که برایمان اهمیتی ندارند برنجیم !؟
چرا بگذاریم آدم های کم اهمیت زندگی مان،ما را ناراحت کنند حتی برای ثانیه ای !؟
یادتان باشد وقتی دیگران بدانند که نمی توانند ناراحتتان کنند،دیگر تلاشی هم برای ناراحت کردن شما نمی کنند.
این راز آرامش است...
