بخدا بریدم دیگه نمیخوام زندگی رو...اصلا چرا خدا منو آفریدبخاطر اینکه منو آفریده نمیبخشمش بخدا ...دیگه بریدم از زندگی...بخدا بچم مثل ی تیکه گوشته بعضی مواقع میشه روزها تو خونه تنهام یا حتی اگرم بیرون برم ب اندازه نیم ساعت...تو این سال نشده یکبار با دل خوش بجایی برم .عروسی عقد همش با بغض ..بخدا دیگه کم آوردم ... مردا هم ک اصلا ب فکر زنا نیستن فقد دنبال ولگردی ها و گوه کاری های خودشونن...بخدا سر درد گرفتم از بس که گریه کردم ... بار ها ب فکر تموم کردن زندگی خودم بودم و میدونم بالاخره همین اتفاق میوفته.. خسته م ..هیچ تکیه گاهی همدمی هیچ کسی ندارم...خونوادم سرگرم کار وزندکیشونن و من تنهام تنها.... شوهرم ک اصلا ب فکر من نیست نمیبخشمش خدا لعنتش کنه مارو اصلا آدم حساب نمیکنه....بخدا از در حال ک میخوام برم بیرون دخترم کلی گریه میکنه ...همش میترسه برم جایی...ولی شوهر بی رحمم اصلا بش توجه نمیکنه... بازم خدا ازش نگذره ک فقد دنبال ولگردی های خودشه...نمیدونم خدا کجاست خیلی وقته ک نمیبینم
حق داری...منم خفم...
خدا از رگ گردن به آدم نزدیک تره
دخترت مشکلش چیه؟
چرا عزیزم ؟ نگو اینجوری
بچتون احتمالا کوچیکه .منم بچم کوچیک بود موقع بیرون رفتن باهاش استرس میگرفتم.که نکنه گریه کنه جیزی لازم باشه.اللان میگم خودمو الکی اذیت کردم..
چرا نمیری بیرون خب؟ یه باشگاه بنویس با دخترت برو یا پیاده روی
منم خیلی دلم گرفته 💔
منم اینجوریم خواهر حتی بدتر از تو😭😢😢
من دخترم یک هفته دیگه دنیا میاد میگم دنیا بیاد که دیگه از تنهایی در میام
ساده ای برو باشگاه برو استخر برو آرایشگاه با دخترت لذت ببر بیخیال شوهرت به خودت ودخترت خوش بگذرون
بمیرم برات . کدوم شهری؟ دوستی نداری؟
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز