من تا ابد مجردی و ترجیح میدم لاقل آرامش دارم.
چون شده خواستگار اومده چند جلسه رفتیم بیرون.ولی خوشم نمیومد ازش ولی کلا شرایط ازدواجش خوب بود.واقعا اوق میزدم میومدم خونه.و تا چند وقت مریض میشدم حتی نمیتونستم کار کنم.حالا به یارو ام میگفتم جوابم نه و اونم میرفت پی زندگیش ولی من ازین ور ول کن نبودم دیگه از فکرم نمیرفت .تا چند مدت اصلا از پسر‌جماعت متنفر میشدم همش یارو میومد تو ذهنم و حالم خراب میشد
يه سوال ؟شما اين گزينه ها رو كجا پيدا ميكنيد؟ماشالا خيلى جاها رفتين
هيچ كس تو جلسه ى اول و دوم احساساتش بروز نميده ،ممكنه اون شخص احساسى باشه ولى شما تشخيص ندين ،از طرفى حساسيت زياد هم ممكنه به ضررتون تموم بشه و شما رو به يه آدم كمال گرا تبديل كنن ،همه چيز رو در حد متعارف بخوايد انتظار يه آدم بى نقص نداشته باشيد چون واقعا نيست
يعنى دنبال بهترين شخص ميگرديد،مثلا اگه يه جايى بريد كه خانم تحصيلات بالا داشته باشه و جوابش مثبت باشه شما نپسندى ،براى سرى بعد ميگيد كه خب وقتى شخص قبلى منو پسنديد خب بقيه هم ميپسندن و ديگه به ديپلم قانع نميشيد (اينو براى مثال گفتم ) كه بقيه معيارها هم شاملش ميشه مثل سن ،زيبايى ،سطح خانواده و....
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز