بیماری افسردگی شدید دارم
و دارو مصرف میکنم جدیدا با دارو هم نمیشه کنترلش کرد
ورزشی که علاقم بود جونموووو تمام سرمایه آمو حاضر بودم بذارم وسط ولی برم تیم ملی شبانه روز تمرین و جون کندن یهو بوسیدمش گذاشتمش کنار و وسایلای ورزشیمو انداختم توی رودخانه با اینکه همشون مارک و گرون بودن...
هنوزم بهش علاقه دارم میتونم به راحتی رکورد بشکونم چون هم قدرتشو دارم هم جسارت شو
ولی انگیزشو از دست دادم
منی که آنقدر باهوش بودم درس نمیخونم فردا آزمون دارم اصلا برام مهم نیست
منی که همه ی بچه های منتخب تیم کشوری بهم حسادت میکردن که چقدر خوبه هیکلش و جسارتش شدم یه دختری که افسردست توی جمع تیمی وقتی میرن مسافرت با هواپیما و قطار یه هندزفری توی گوشمه با کسی حرف نمیزنم
میرم توی خودم پاهامو بغل میکنم و غرق فکری میشم که ماهر ترین منجی غریقم نمیتونه نجاتم بده
واسه خودم ناراحتم واسه اون شبایی که از حال خرابی به تیغ و خون پناه میبردم
از اون شبایی که بیست تا بیست تا قرص مینداختم بالا آروم بگیرم
واسه اون دختر ورزشکاری که موهاش بلند بود شب و روز توی مجموعه ورزشی میرقصید و صدای قه قه خنده هایش گوش همه رو پر میکرد ...
چقدر بی ذوق شدم کن
کسی مثل من هست؟
دکتر رفتم مشاوره رفتم
خوب نشدم امیدمو از دست دادم...
جدیدا تفریحی سیگار و ویسکی هم مصرف میکنم میترسم بیشتر بشه کاش میشد این وقت شب رفت مشاوره نشست تا فردا شب باهاش حرف زد بیای بیرون تمام دردات یادت بره.......
