لطفا دلداریم بدین حالم بعده

کاش میشد از کسانی که مرده اند پرسید:آیا بالاخره رنج پایان یافت؟

زن ارزشمند است کالا نیست.زن ماست نیست که با ازدواج نکردن بترشد.زن شکلات نیست که وقتی پوشش کمتری داشت هرکسی به خود اجازه دهد مزه اش را بچشد و وارد حریمش شود. زن ازدواج میکند،کفش نیست که او را شوهر بدهند.زن عروسک نیست که مجبور شود هر لحظه خود را آنچنان که نمیپسندد و همسرش میپسندد آرایش کند،اما دریغ از آن که همسرش ذره ای در انتخاب پوشش خود از او نظرخواهی کند. زن ربات نیست که برای ازدواج،کار خانه و مادر شدن به وجود بیاید. هدف از خلقت زن چیزی فراتر از مادر شدن است، هدف از خلقت زن رسیدن به کمال است،پیشرفت است زن ایرانی باید خود را باور کند،مگر در آن زمان که اعراب جاهل بیابان نشین داشتن فرزند دختر را ننگ میدانستند نخستین پادشاه زن جهان در کشور ما ظهور نکرد؟حالا چه شد که در عربستان مسابقه دوچرخه سواری زنان برگزار میشود اما زن ایرانی اجازه ورود به ورزشگاه را ندارد؟چه میشود که دانشگاه های عربستان در رده برترین های جهان قرار میگیرند اما ما برای پسرانمان در کنکور سهمیه قائل میشویم؟مگر نخستین زن برنده مدال فیلدز ریاضی از ایران ظهور نکرد؟ مگر تنها ایرانی برنده جایزه نوبل یک زن نبود؟ مگر او به عنوان یک زن قاضی جایزه صلح نوبل را دریافت نکرد؟پس چطور است که امروز در کشور ما زن اجازه قضاوت ندارد؟میدانید چطور؟از همان وقتی شد که ازدواج شد افتخارمان و چون اعراب بیابانگرد 1400 سال پیش فرزند پسر داشتن دغدغه زندگی مان.از همان جایی شروع شد که ما زنان ایرانی،مهربانوهای دیروز ، ضعیفه امروز شدیم و تمام هویت خود را در وجود یک مرد جستجو کردیم.