بالای ۳۰ سالمه
خبر حاملگی و ازدواج و مهاجرت اطرافیان میشنوم میشینم گریه میکنم
منی که همیشه خوب بودم و سعی کردم خوبی کنم و این همه دعا پشت سرمه ولی متاسفانه هیچی به هیچی.خوش رفتارم.به خودم میرسم.ورزشکارم.شاغلم.تحصیل کرده ام.ولی بع چشم هیچ پسری نیومدم.یه رابطه چندین ساله هم داشتم که با خیانت طرف مقابل تموم شد.
چرا خدا من را به جایی رسوند که حسرت بقیه را بخورم؟افسردگی شدید گرفتم.دوست دارم یکی تو زندگیم باشه دوستم داشته باشه دوسش داشته باشم.دوست دارم مادر بشم دوست دارم سرخانه زندگی خودم. باشم و هرچی برای تحقق این ها تلاش کردم به در بسته خوردم.
