سلام
فردا ۲۵ سالم میشه ،تولدمه
در حال حاضر تو این وقت از سال معمولا انقدر وقت برای فکر کردن دارم که یه چیزایی هست که میخوام بنویسم ،تا افکارم خالی بشن از حرف
۲۵ سالگی یعنی بزرگ شدن؟
پس چرا من بزرگ نمیشم
.چرا هنوز تا به بابا شب بخیر نگم خوابم نمیبره یا عادت تا سر حد مرگ میوه خوردن ساعت ۸ شب با خانواده رو ترک نمیکنم.
چرا هنوز ذوق میکنم وقتی خیره میشم به جلد های کتاب هری پاتر.چرا هنوز دلم میخواد موهام و با کش هایی که طرح گل دارن ببندم.چرا هنوز تا زنبور میبینم جیغ میزنم؟
و از همه مهم تر،
چرا از همه ی این کارا و کارای دیگه ی دخترونه ی بچگونه ای که انجام میدم راضیم؟
بچه که بودم واسه حالت موهام،عینکی بودنم و هزار تا چیز دیگه هر روز کلی تو فکر بودم🥲
حالا اما همه چیز تحت کنترل
(وی تلقین میکند)
حالا اما خوشحالم،راضیم،و تمام عشق و علاقم و میدم به همه ی آدما.چون یاد گرفتم شادی اونا شادی منه.
.......
به شدت از اردیبهشتی بودنم راضیم.اخه طبیعت شدیدا هدایت ات میکنه به شروع دوباره
امروزم طبیعت همراهیییم کرد🌱
https://s8.uupload.ir/files/20230505_164311_ghsw.jpg
تولد همه ی شماها مبارک،چون بهار تولدی برای همه ی ماست
همه ی ما
