من ازاین عالم ترفند به تنگ امده ام
ازتو از لحظه پیوندبه تنگ امده ام
ازخودم از دل بیچاره صاحب مرده
که به دستت شده دربند به تنگ امده ام
شده ام نوح دراین کشمش طوفانی
که زنا اهلی فرزند به تنگ امده ام
گریه کن وقت ملاقات من ای همسفرم
که زبد عهدی ایام به تنگ امده ام
کی خدا سهم مرا ازتو جدا خواهد کرد
که ازاین صبرخداوند به تنگ امده ام......
چقدر زیبا بود ممنون
حال من مثله اسیریست که هنگام فرار
یادش امد کسی منتظرش نیست نرفت،،،
ای سیب سرخ غلت زنان درمسیر رود
یک شهر تابه مابرسی عاشقت گشته اند...
هرچه میخواهم غمت را در دلم پنهان کنم
سینه میگوید که من تنگ امدم فریادکن...
شعر ازخودم...(سرنوشت )
روزگار قلب مرا بابیقراری ناز کرد
سرنوشت اشک رابا چشم من اغاز کرد
اری ازشب تا سحر در جستجوی ناله بود
چون به دیدارم رسید اینجا برایش خانه بود
زندگی لبخند راپاداش هر غم می نمود
غم چه ارزان می فروخت،خنده ولی ارزان نبود
من به قصد مقصدی روزی چو میکردم سفر
جاده ام بیگانه میشدپیچ خود میکرد خبر....
