در این مدت ؛ زندگی به گونه ای سپری شده است که میتوانم سال ها بدون آنکه هیچ اتفاق غم انگیزی رخ بدهد ، غمگین بمانم...🚶♀یه چیزایی نمیشه دیگه ...ما هم ولش کردیم گذاشتیم که نشه ... شاید بعدا شد یا شاید به جاش یه چیزای دیگه شد 🙂 نمیدونم ، ولی ای کاش می شد... ...۱۴۰۳/۳/۱۹..چقدر از ناراحت بودن ناراحتم....
تا که در گستره عالم خاک، پارسی پابرجاست، نام فردوسی هست، تا که آواز و موسیقی ایران زنده است، نام زیبای تو آراستهاش خواهد ساخت. تا غروب رمضان هست و امید سحر، ربنای تو و مرغ سحرت نیز بهجاست -- به یاد خسرو آواز ایران، استاد محمدرضا شجریان