خیلی اطرافیانم طوری شدن که دیگ نمیشناسمشون شاید چون رو واقعیشون نشون دادن
واقعا تفکرم از آدما عوض شده خیلیا از چشمم افتادن دیگ تمایلی به دوستی و حرف زدن با آدما ندارم
خیلی حس خوبیه ..
وقتی دور و برت از آدما خالی بشه یه جوری خودتو پیدا میکنی که دلت نمیخواد دیگه گم کنی خودتو
به همون دلیل ک خانواده=دشمن
البته نه برای همه
دقیقا خیلیا خودشونو خوب نشون میدن
چون حریم وحرمت نگه نمیدارن نمک میخورن و نمک دون میشکنن
ب آدما اصلا نباید نزدیک شد
دقیقا
خیلیا بهترینم بودن صمیمیترینم بودن و شاید حتی کسایی ک بخاطرشون اون زمان میخندیدم و زندگیو ادامه میدادم
الان دیگه اسمشونم یادم نمیاد
من سالهاست از ادمها دوری میکنم حتی تو این سایت هم چندین بار گفتم اعتماد کردن به ادمها سخته ولی خیلیا مخالف بودن .
من حتی خانواده خودم الخصوص داداشام برام غریبه شدن، با غریبه راحت ترم تا با اونا، نمیدونم کسی مثل من هست که از خانواده خودش دوری کنه و براش غریبه بشن
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
