علاقه شدیدی نسبت به استادم پیدا کردم و خب اون خیلی ازم بزرگتره و کلی ادم دورشن منم ی دختر داغونم پس یعنی امکان هیچ ارتباطی وجود نداره
دارم دیونه میشم
اوضاعم از وقتی که باهاش اشنا شدم روز به روز داره بدتر میشه
افسردگی گرفتم مشکل معده عصبی پیدا کردم بعد سردرد های تنشی بعد عصبم زد به قلبم و مشکلی قلب و مریضی های پی در پی
چندین بار با مشاور های مختلف حرف زدم اما همش چرت همشون حرفاشون مثل همه و چرت و پرت
جالب اینجاس مادر و پدر خودمم هر دوتاشون روانشناسن
وای😐
یه مدت برو سفر
شرایطت چقدر سخته 😢خب چرا مشاورا چرت و پرت میگن
استادتو نبین
کلاساشو نرو
روانشناسا چی میگن
به خودت برس
امکان نداره کلی کلاس و درس و کوفت
بعدم باکی برم اخه؟ تنها که نمیشه
ی دوره یه ساله بود توی یه استان دیگه که خوابگاه میدادن و اینا و خب از مهمتریناش این بود که باید تنها میرفتم خانوادم همه جوره اوکی بودن اما مامانم گفت چون مریضی نه میری حالت بد میشه کسی پیشت نیست
و من قرار نیست هیچ وقت خوب بشم
ولی واقعا یه کار هاییی بکن ورزش کن کلاس بیرون برو تفریح کن با دوستات خانوادت حرف بزن واقعا تاثیر داره من قبلاً یکی رو خیلی خیلی دوست داشتم ولی نه قدش و نه هیچیش با من جور نبود چندین بار تلاش کردم فراموشش کنم ولی دیدم باید یه راهکار دیگه امتحان کنم و این شد که سرم رو سرگرم کنم تا بهش فکر نکنم و یه مدت گفتم که نباید ببینمش که الان خیلی بهتر شدم و فکر میکنم یکم دیگه بگذره دیگه کاملا بهتر بشم و کامل فراموش کنم که الآنم خیلی خیلی خیلی کمتر شده حسم
