افسردگی

من بعد 18 سال و از طریق رحم جایگزین صاحب  دوقلو شدم هیچ وقت فکر چنین روزی رو نمی کردم دیگه ناامید بودم با اینکه خیلییی خیلییی خوشحالم ولی نمی دونم چرا چند روزه همش به گذشته فکر می کنم به اینکه 18 سال پیش این موقع بچه خواهرم 4 ماهش بوده و الان یه پسر 18 ساله هست به این فکر می کنم که همه دوستام و فامیل 18 سال پیش کجا بودن و بچه داشتن یا نه ولی الان همشون بچه هاشون دبیرستان میره به اینها فکر می کنم و یه غم درونم حس می کنم همش میگم کی میشه بچه‌های منم بزرگ بشن، چرا زمان نمی گذره. با خودم میگم یه وقت افسرده نشم. دوست دارم زمان خیلی خیلی تند بگذره