رفتی امّا................................................

رفتی اما بوی عطرت ... در خیالم مانده بود
چشمِ من امروز را از هر نگاهت خوانده بود

آیه های سرخوشی را ناله می کردی دریغ!
لیک دستانت، رد دستم را زِ هر سو رانده بود

من چه می دانستم از تنهایی باران و ابر
ارتش جان را خیال فتحِ تو، فرمانده بود

هیچ میدانی خانه ای از رفتنت آتش گرفت؟
لعنت آن خورشید را بر هستیم تابانده بود

یارِ من! این عهد و پیمانت شکستی باز هم
هیچ گفتی مفتونِ این شیدا چرا درمانده بود؟

آری آن روزی که مهرت بر دلِ دیگر فتاد
رفتی اما زیرِ پایت، این دل وامانده بود...ا"............